Op een terrasje, onderweg en weer thuis

Ik drink graag alleen koffie op een terrasje. Ik weet zelf ook niet zo goed waarom. Soms moet ik tot rust komen en dan slurp ik mijn koffie op, rennend naar de bar om te betalen. Een andere keer neem ik de tijd en kijk ik wat om me heen en denk na.

Ik denk dan bijvoorbeeld aan mijn vis die is overleden. Twee dagen al, voordat ik hem/haar door de wc heen spoelde. Op een forum over sluierstaartvissen kwam ik do en don’t-s tegen met betrekking tot het verzorgen van sluierstaartvissen. Je mag ze niet door de wc spoelen.

Zo’n vis stinkt behoorlijk na twee dagen. Het is beter zo, ik had niet het idee dat mijn vis erg gelukkig was. Kijkend naar elkaar kwamen we tot de conclusie dat het leven in de vissenkom en mijn leven niet zo veel van elkaar verschilt. Ik kan overal heen, toch blijf ik vaak op dezelfde plek.

Een vis sterft als hij niet op zijn plek blijft en bijvoorbeeld besluit de kom te verlaten. Ik zit op een terrasje. Net dacht ik na, nu zie ik dingen. Twee dames met kortpittig kapsel. Ik stel me zo voor dat ze vaak tegen elkaar zeggen hoe gezellig dit is en dat ze dit vaker moeten doen. “Je moet de groetjes van haar hebben”, vang ik op.

Een jongen met korte broek, schoenen (ik heb zelf liever slippers aan onder een korte broek) en een roze shirt vindt dat het allemaal te lang duurt. Hij gaat naar binnen: komt een serveerster tegen: “Oh, je kwam er al aan”. Soms is sarcasme en onzekerheid moeilijk van elkaar te onderscheiden.

Ik loop naar huis. Bijna iedereen groet ik, behalve een jongen met een knotje. Ik blijf half hangen in mijn groet, omdat ik merk dat hij niet van plan is iets van mijn groet aan te trekken en ik zeg: “Heuh”. Groeten is het fijnst als het wederzijds is. Thuis aangekomen schrijf ik dit stukje en weet ik dat ik nu op onderzoek moet naar een overnachtingsplaats op Malta. Omdat mevrouw vindt dat we meer samen moeten doen en ik het daar wel mee eens ben, want ik ben voornamelijk autonoom en lui, wat in uiting komt in het ‘niks doen en er achteraf niet mee eens zijn’.